DJ D

IMAGINE ( WHEN I FOUND YOU) ( HARDCORE BLASTERS 2763)

Review by: DJ Mercenary
Het is een klein jaar geleden dat de kleine duivelse Diego Buffoni solo van zich liet horen. De EP “Gloria” sloeg bij menigeen in als een bom, maar kreeg in mijn ogen toch niet het respect dat het verdiende. De man, ook verantwoordelijk voor dansvloerbommen als “Shock The Future”, “Loose Control” en persoonlijke favoriet “Goes Hard” ( eveneens van die door mij bewierookte “Gloria” 12”), knalt er nu een tweetracker uit, waarvan de impact groot verdiend te zijn.

Laten we beginnen met de A-kant, de titeltrack van de plaat. De zanglijn in het begin verraadt al vrij vroeg dat je hier te maken krijgt met een mooie break. De steeds heviger wordende bass komt tot een climax na een kort intermezzo, maar heeft daarna hetzelfde effect als loodrecht voor de ventilator van de Hemkade staan: je wordt compleet omver geblazen. WOW! Geheel in de scheurende D-style rolt de groef verder met lekker veel variatie in het kickpatroon ( dan weer wel, dan weer niet). De break is zoals gezegd zeer sfeervol. De zanglijn, ondersteund met fraaie synthlijn, zal in een zaal zeker zijn werk doen. En zoals zo vaak: een simpele melodie werkt perfect! Op het moment dat de kick er weer in vol ornaat bij komt, gaat die eerder genoemde ventilator weer aan en is het gaan, gaan… GAAN!!! Zoals de Engelsen zouden zeggen: a masterpiece! Zeer hoogstaande mainstream uit de Italiaanse keuken.

De B-kant “Disharmonic Harmony” wordt op de site van Hardcore Blasters een track genoemd die niet geschikt zou zijn voor de massa, maar gelukkig maakt de massa dat zelf wel uit. Het zou namelijk zonde zijn als de massa deze track niet zou horen. Het is inderdaad een track die niet snel op elke mainstream-compilatie zal verschijnen, maar is een flinke rosser. De titel van de track wordt echter wel waargemaakt: het lijkt een zooitje, maar zit toch verdomd goed in elkaar met een melodielijn die flink afwijkt van de gemiddelde hardcoreplaat anno 2008. Of deze plaat veel gedraaid gaat worden weet ik niet, de A-kant leent zich er veel meer voor. Maar desalniettemin is het een fijn trackie om zo af en toe voorbij te laten komen!

Concluderend: fantastische A-kant, B-kant is prima te doen maar inderdaad niet al te toegankelijk ( zeker niet wanneer je de A-kant erbij pakt). Reken dus niet op een “Goes Hard”-achtige track ( helaas).

****