ENDYMION & EVIL ACTIVITIES

TO CLAIM THE FUTURE ( ENZYME RECORDS 029)

Review by: DJ Mercenary
Nadat in 2002 er een samenwerking plaatsvond tussen Endymion en Evil Activities op Neophyte Records, was het de hoogste tijd dat de mannen weer eens samen de studio in doken. Het resultaat van twee tracks was al terug te horen op het geweldige dubbelalbum van Evil Activities, maar de EP kent nog twee monsters. De opvolger van dé release van 2007 ( Ophidian & Ruffneck – Introspective Over-Analysis) en Nosferatu’s laatste album is weer een parel!

Het begint met de titeltrack “To Claim The Future”. Voor mij dé track van het moment samen met Evil Activities en Tha Playah’s “As Cold As Me”. De mannen geven college in het vak “Hoe simpel kan een melodie zijn, zonder haar doeltreffendheid te verliezen”. Het lijkt wel alsof het viertal geïnspireerd was door de jeugdklassieker “Boer d’r ligt een kip in ’t water”, maar wat een enorme klapper. Gesteund door de overweldigende brul van ( in ieder geval) Bart van Endymion die vele klappers van de twee vooraanstaande hardcore-acts in een vet geheel weet te persen, is dit écht een monster eerste klas en een kandidaat voor de jaarlijstjes. Als deze plaat de dansvloeren niet gaat domineren de komende maanden, bestel ik bij Cardiac tien exemplaren om er een saus van te maken over een mooie entrecote ( ja, zo lekker moet dat sausje dan worden). Maar ook de A2 is een groots ‘product’: “Bio” is Endymion op zijn best. Allereerst: WAT een kick en swingend patroon! Je zou bijna gaan heupwiegen alsof je op een salsafeest staat te dansen! Een onheilspellende melodie na de break geeft aan dat er iets heel naars gaat gebeuren met je speakers. En die verwachting komt helemaal uit wanneer hij weer loesoe gaat. Gruwelijk!

Draai de plaat om en je treft de tweede samenwerking: “Vengeance”. Ik weet niet op wie ze wraak wilden nemen, maar die is bijzonder zoet kan ik je vertellen! “Everybody, eat the fucking floor!”, klinkt de vocal… Daar krijg je geen tijd voor: je kunt alleen maar helemaal uit je dak gaan. Opnieuw zeer, zéér hoogstaand wat de mannen weten te brengen. Een snerpende synthesizer weet je te betoveren en alle agressie uit je lijf te rossen wanneer de kick er weer bij komt. De tweede keer dat het stil valt word je te grazen genomen door een nog vetter synth geluid en kun je niet anders dan doorhakken. Subliem gedaan! De viertracker wordt afgesloten door “Art”. Misschien een wat hoogdravend gekozen titel, maar ze beschikken blijkbaar over de nodige zelfkennis. Wat een moddervet geluid, mede door opnieuw een geweldige mastering ( wij danken dhr. Van Kerckhoven vermoed ik zo). Opnieuw een track die in geen enkele set misstaat. Wat heet, het zijn allevier eigenlijk monsters die het verdienen elke avond gedraaid te worden!

Ik kan maar één ding zeggen: dit is een zeer, zéér waardevolle release uit de Enzyme catalogus. Werkelijk niets af te dingen op deze vier tracks, van zéér dansvloergericht ( “To Claim The Future” en “Vengeance”) tot intelligente mainstream ( “Bio” en “Art”), je vindt het beiden terug. Briljant!

*****